Najczęstsze obawy oraz oczekiwania Polek i Polaków wobec profesjonalnej pomocy psychologicznej

W ostatnich latach w Polsce znacząco wzrosła świadomość dotycząca zdrowia psychicznego. Coraz więcej osób korzysta z pomocy psychologa, psychoterapeuty czy psychiatry, jednak wciąż towarzyszy temu wiele emocji, niepewności i stereotypów. Zrozumienie obaw i oczekiwań pacjentów to klucz do budowania zaufania i skutecznej relacji terapeutycznej. Przekonania mogą też realnie wpływać na decyzję o tym czy w ogóle skorzystamy z pomocy i w jaki sposób to zrobimy. 

Najczęstsze obawy przed skorzystaniem z pomocy:

1. Strach przed oceną lub stygmatyzacją: wielu Polaków wciąż obawia się, że korzystanie z pomocy psychologicznej zostanie źle odebrane przez otoczenie. Choć tabu wokół terapii stopniowo znika, część osób nadal postrzega wizytę u psychologa jako „oznakę słabości” lub „dowód, że sobie nie radzę”. 
2. Brak zaufania do specjalisty: pacjenci często zastanawiają się, czy psycholog „ich zrozumie”, czy zachowa poufność, a także czy naprawdę będzie potrafił pomóc. Wątpliwości te nasilają się po wcześniejszych negatywnych doświadczeniach, np. nieudanej konsultacji, braku satysfakcjonującej relacji terapeutycznej lub nieświadomości zasad obowiązujących podczas sesji terapeutycznych. 
3. Lęk przed zmianą i konfrontacją z emocjami: terapia wymaga odwagi i własnej pracy – konfrontacji z emocjami, przeszłością, schematami zachowań. Wiele osób obawia się, że proces ten będzie zbyt trudny lub bolesny emocjonalnie. Pojawia się też lęk przed dzieleniem się najtrudniejszymi doświadczeniami już na pierwszej wizycie.

Czego Polki i Polacy oczekują od specjalistów?

1. Zrozumienia i empatii: pacjenci oczekują autentycznej akceptacji, uważności i poczucia bezpieczeństwa. Chcą czuć, że ich historia jest wysłuchana bez oceniania, a tempo, w jakim się otwierają, dostosowane jest do ich możliwości i potrzeb. 
2. Konkretnej pomocy i efektów: wielu osobom zależy na praktycznych rozwiązaniach: poradach, narzędziach do radzenia sobie z emocjami i stresem, a nie tylko na rozmowie. Oczekują efektów, które zauważą w codziennym życiu. Psychoterapia nie polega na dostarczaniu gotowych rozwiązań, ale pacjenci często o tym nie wiedzą. Warto więc poruszyć ten temat, by uniknąć ich rozczarowania i rezygnacji. 
3. Profesjonalizmu i dyskrecji: zaufanie buduje się dzięki jasnym zasadom, poufności, kompetencji i transparentności w komunikacji. Pacjenci często chcą wiedzieć, z kim pracują i jakie metody terapeuta lub terapeutka stosuje. Omówienie tych zasad w ramach kontraktu terapeutycznego jest kluczowe.  

Świadomość obaw i oczekiwań pozwala specjalistom zapewniać skuteczniejszą, bardziej empatyczną pomoc. Bo każda rozmowa, nawet ta pierwsza, niepewna, może być początkiem realnej zmiany.